Na Anioł Pański

„ Na Anioł Pański” jest wierszem napisanym przez modernistycznego twórcę Kazimierza Przerwa Tetmajera. Wiersz „ Na Anioł Pański” jest utworem, na który składają się cztery oddzielne części, a każda z nich jest przedstawieniem sytuacji, w której główną rolę odgrywa inny bohater. Każdy wers wiersza jest złożony z dziewięciu sylab, natomiast średniówka ma miejsce po każdej piątej głosce. W tym utworze zawarte są rymy żeńskie typu okalającego, a także rymy przyległe. Nastrój, jaki panuje w tym wierszu jest smutny oraz melancholijny, wypełniony uczuciem beznadziejności. Utwór „ Na Anioł Pański” należy do liryki prezentującej nurt symbolizmu. Ukazane w nim symbole to, między innymi, grób młodziutkiej dziewczyny oznaczający krótkotrwałość oraz ulotność życia, mrok będący metaforą bezsensowności i beznadziejności egzystencji ludzkiej czy rzeka, która odnosi się do przemijania i żywotu ludzkiego, którego końcem jest zawsze, nieuchronna śmierć. Podmiot liryczny w tym wierszu widzi jedynie same wady życia, jego bezsensowność i ulotność, nie potrafi wyszukać w życiu żadnych pozytywnych cech ani plusów.

Wstęp

Zaniedbywanie

Alkohol

Molestowanie

Choroba rodziców