„Samogłoski” to wiersz napisany przez Jeana Arthura Rimbauda, a wydany razem z innymi utworami w roku 1866 w zbiorze poezji, pod tytułem „ Poezje”. Poeta w tym wierszu zastosował dziwny, lecz oryginalny oraz niebanalny pomysł. Mianowicie dokonał „ koloryzacji” samogłosek. Na przykład A to czerń, B oznaczała kolor biały, U przedstawiała barwę zieloną, a samogłoska O błękitną. Następnie poeta dokonał opisu każdej ukazanej przez siebie samogłoski. Dla przykładu, O była trąbą niebiańską. Najpopularniejsza interpretacja tego utworu to interpretacja w odniesieniu do seksualności. Według pogłosek, poeta spotkał pewną kobietę na dworcu, która uciekała do Paryża, gdyż w swoim rodzinnym mieście była przedmiotem skandalu obyczajowego. Uważa się, że owa kobieta była pierwszą partnerką Jeana Arthura Rimbauda oraz, że jej ciało i wygląd stało się podstawą oraz inspiracją do napisania wiersza „ Samogłoski”. Według polonistów, poszczególne samogłoski podane w utworze odnoszą się do części kobiecego ciała.
Wstęp
Zaniedbywanie
Alkohol
Molestowanie
Choroba rodziców
Osiemnastka
Osobowość nauczyciela przedszkola
Poezja modernizmu
Pomoce dydaktyczne
Przedszkole
Przedszkole dla dzieci
Przygotowanie nauczyciela do zajęć
Rozwijanie inteligencji dziecka
Sztuka popularna
Uczelnie Techniczne
Wyposażenie sali przedszkolnej
Idealny uczeń
Niepełnoletni
Środowisko wychowawcze w życiu dziecka
Studia
Studenckie rozterki
Przyjście dziecka na świat
Obozy szkoleniowe dla dzieci
Nowa szkoła
Literatura
Uczenie się
Studia
Opieka rodzicielska
ABC studiowania
Metody poznawania przyrody
