Pływające dzieła sztuki

Dla mieszkańców barek

Ludzie żyjący na barkach, praktycznie odcięci od świata zewnętrznego, wypracowali własny, oryginalny styl życia, ubierania się, mieli swoje tradycje i wyraźnie odcinali się od szczurów lądowych i ich przyzwyczajeń. Pływający dom był dla rodziny przedmiotem prawdziwej dumy - zawsze schludny, świetnie utrzymany, jaskrawo zdobiony zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz. Z czasem charakterystyczne dla barek zdobnictwo zyskało sobie miano osobnego kierunku w sztuce. W warsztatach szkutniczych barki malowano farbą olejną, którą następnie pokrywano specjalnym wodoodpornym lakierem. Zajmowali się tym zwykli szkutnicy, nie profesjonalni malarze artyści. Sztukę zdobienia „pływających domów" posiedli dzięki własnym zdolnościom oraz wiedzy przekazywanej w rodzinie z pokolenia na pokolenie. Sposób malowania barek ewoluował w kierunku coraz większej obfitości wzorów i kolorów. Badacze tego rodzaju sztuki mają do dyspozycji stosunkowo niewiele informacji na temat wczesnych przykładów zdobnictwa barek. Najliczniejsze źródła pochodzą dopiero z końca wieku dziewiętnastego, gdy pojawiła się fotografia.

Wstęp

Zaniedbywanie

Alkohol

Molestowanie

Choroba rodziców